Gdy czyta się kronikę parafii w Łodygowicach z początku lat sześćdziesiątych łatwo zauważyć jeden szczególny temat, do którego wraca nasz Sługa Boży ks. prałat Jan Marszałek. Jest to sprawa II Soboru Watykańskiego, zarówno na etapie przygotowania, jak również w czasie jego trwania.
Oczywiście, Sobór został otwarty w Rzymie 11 października 1962, jednak przeżywała ten moment także każda parafia. A ks. Marszałek podkreśla, że w parafii przed otwarciem Soboru przeprowadzono nowennę do Ducha Świętego, a potem odbyło się czuwanie soborowe, związane u nas z odpustem parafialnym świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Ksiądz Jan napisał w kronice: „Już przez cały październik w naukach wzywano wiernych do udziału w Soborze przez modlitwy i ofiary i zobowiązanie do ofiar modlitewnych w intencji Soboru”. Warto tu podkreślić używane wtedy określenie, że te modlitwy i ofiary były sposobem uczestniczenia wiernych w samym Soborze.
Triduum przed odpustem było jednocześnie przygotowaniem do czuwania soborowego. Związane było z obowiązkiem każdego do uczestniczenia w jednej Mszy Świętej i do godzinnej adoracji. W sam dzień odpustu o godzinie 18.00 wieczorem rozpoczęto uroczyście czuwanie od zapalenia świecy przed obrazem Matki Bożej. Właśnie tę świecę zabrała potem delegacja parafii i zawiozła na Jasną Górę. Tam paląc się miała być znakiem modlitwy parafii Łodygowice przed Obrazem Matki Bożej Częstochowskiej w intencji Soboru. Noc i poniedziałek po odpuście wypełnione były adoracją poszczególnych grup, uroczystymi Mszami Świętymi nad ranem i w ciągu dnia, niczym w niedzielę.
Zaznaczono także w życiu parafii dzień 16 lutego 1964 roku, kiedy wchodziła w życie w naszej Archidiecezji pierwsza konstytucja uchwalona na Soborze, a dotyczyła ona liturgii świętej. Wskazano w niej kierunki koniecznej reformy oraz przypomniano bogate dziedzictwo duchowe, którego nie wolno zaprzepaścić. Mocno zostało podkreślone w Konstytucji o Liturgii świętej, że głównym sprawcą liturgii jest Chrystus Zbawiciel, a człowiek wykonuje tylko znaki, które należą do Niego. Te znaki powinny być podjęte w pełni świadomie i czynnie przez cały lud Boży. Nasi duszpasterze podjęli te tematy potem w homiliach i katechezach dla młodzieży
Nabożeństwa z modlitwą w intencji Soboru odbywały się regularnie. Między innymi 27 września 1964 roku pojawił się ciekawy temat tej refleksji: „Zwycięstwo nad sobą na rzecz Soboru”. W intencji prac soborowych podejmowano także dzieła pokutne. Po jednej z takich inicjatyw ks. Jan napisał wspaniałą myśl: „Dzień ten pogłębił poczucie wspólnoty z Kościołem – Mistycznym Ciałem Chrystusa”. To wyrażenie jest już jednym z owoców nauczania soborowego, które - okazuje się - przenikało już tak szybko nawet do parafii.
Na zakończenie III sesji soborowej, w której potwierdzono i zdefiniowano na nowo naukę o roli Matki Bożej w życiu Kościoła, ogłoszono tytuł Maryi Matki Kościoła, wierni naszego dekanatu modlili się w Rychwałdzie i stamtąd przywieźli trzy różańce, które odtąd wędrowały po rodzinach i wzywały do modlitwy za Sobór. Odmawianie różańca w intencji Soboru było zresztą wprowadzone w naszej parafii już od samego początku w 1962 roku.
Trzeba podziwiać jak mądrze był temat Soboru prowadzony w duszpasterstwie w Łodygowicach, a żywe uczestniczenie wiernych było znakiem zrozumienia przez nich tej wielkiej sprawy, jaka dokonywała się w Kościele. Cała parafia była w ten sposób zaangażowana w wielkie wydarzenie Soboru.
Jeszcze jedna ciekawostka. W sam dzień rozpoczęcia Soboru, 11 października 1962 roku, kapłani całego dekanatu odprawili w Rychwałdzie Mszę Świętą w intencji rozpoczynającego się dzieła, ale także dołączono intencję o rychłą koronację obrazu Matki Bożej, do której już się przygotowywano. Jak nie podziwiać wielkiej mądrości naszych biskupów, ale także naszych duszpasterzy, którzy potrafili tak żywo prowadzić lud Boży w samym centrum wydarzeń życia Kościoła w tym czasie.
Naszej modlitwie we wrześniu będzie przewodniczył rodak ks. dr Stanisław Cader. Spotkajmy się zatem we wtorek 16 września o godzinie 18.00 przy ołtarzu w Łodygowicach. Niech Pan nas umacnia na tej drodze odkrywania Bożych darów przeznaczonych dla naszej wspólnoty parafialnej.
ks. Stanisław Mieszczak SCJ
postulator