Pierwsze spotkanie modlitewne w tym roku poprowadził ks. Krzysztof Dudek SCJ, promotor sprawiedliwości w procesie beatyfikacyjnym Sługi Bożego ks. prałata Jana Marszałka. Interpretując Ewangelię czytaną tego dnia w Kościele, o uzdrowieniu człowieka sparaliżowanego, podkreślił trzy ważne fakty. Po pierwsze wiarę w Chrystusa Zbawiciela, bo tylko On mógł uzdrowić chorego. Po drugie troskę o chorego, który został przyniesiony do Pana Jezusa przez przyjaciół. Po trzecie związek odpuszczenia grzechów z uzdrowieniem. W taki właśnie sposób także Sługa Boży ks. Jan posługiwał we wspólnocie Kościoła. Pogłębiał wiarę swoich parafian w Chrystusa Zbawiciela, troszczył się o nich i przyprowadzał ich do Chrystusa oraz troszczył się o ich wyzwolenie z niewoli grzechu, by mogli być umocnieni także fizycznie łaską z nieba.
W kontekście zaczynającego się nowego roku 2026 i niedawno przeżywanego święta Świętej Rodziny z Nazaretu spróbujmy pozbierać niektóre myśli Sługi Bożego ks. Jana Marszałka na temat rodziny chrześcijańskiej i życia rodzinnego w duchu Ewangelii.
Z jego sposobu mówienia na ten temat możemy przypuszczać, że już w domu rodzinnym nasiąknął tymi ideałami. Bardzo głęboko pojmował szczególnie religijny wymiar małżeństwa i rodziny. Przepiękną myśl w tym temacie znajdujemy w jednej z homilii, wygłoszonej przez ks. Jana z okazji pięćdziesięciolecia małżeństwa pewnego małżeństwa z naszej parafii. Powołuje się on na nauczanie Kościoła, wyjaśniając, czym jest błogosławieństwo otrzymane przy ołtarzu, na początku wspólnej drogi dwojga młodych. Ono tworzy między nimi niejako „miejsce święte”. A w miejscu świętym składa się ofiarę Panu Bogu. Tak zatem i małżonkowie, najpierw sami a potem wraz z dziećmi, „składają codziennie ofiarę ze swoich modlitw, prac, łez i cierpień”. Ofiara ta jest ubogacona wzajemną miłością małżonków i dzieci. Oczywiście, Pan Bóg nigdy nie pozostaje dłużny człowiekowi, więc w odpowiedzi na tę ofiarę nie skąpi łaski swojego błogosławieństwa tej wspólnocie.
Grudniowe spotkanie modlitewne przy Słudze Bożym ks. Janie Marszałku ma zawsze wymiar adwentowy, ale tym razem miało także akcent podsumowania kończącego się już Roku Świętego. Z tego względu postulator, który przewodniczył celebracji, podjął temat jednego z ważnych darów Roku Świętego, jakim jest łaska rozpoznania roli świętych w naszym życiu chrześcijańskim. Codzienność przyzwyczaja nas dzisiaj do postrzegania jedynie tego co widzimy i dotykamy. Rzeczywista obecność świętych jest poza tymi kategoriami. Warto jednak zauważyć iż są z nami również w naszym życiu codziennym. Przecież są z nami związani więzami miłości, a jednocześnie cieszą się już chwałą Baranka w niebie. Mogą więc ubogać nas swoim przywiązaniem do Boga.
W związku z kończącym się Rokiem Świętym warto postawić sobie pytanie co mówił Sługa Boży ks. Jan Marszałek na temat odpustu. Odpust to przecież jeden z najbardziej wymownych i charakterystycznych darów Bożych tego świętego czasu. Mówimy więc o odpuście jubileuszowym, o kościołach jubileuszowych, w których można uzyskać ten odpust, o tym co należy zrobić, aby odpust jubileuszowy uzyskać itd. Wszystko to znajdziemy w dokumentach papieskich na Rok Święty oraz w Katechizmie Kościoła Katolickiego. My jednak zapytajmy się, jak ks. Marszałek przedstawia to ważne zagadnienie w swoich homiliach i katechezach.
Przede wszystkim w kwestii odpustów rozwija on dwa tematy. Z jednej strony wyjaśnia dlaczego odpust istnieje w praktyce Kościoła katolickiego oraz przypomina zasady jego uzyskania. Z drugiej strony bardzo ciekawą sprawą jest temat przeżywania uroczystości odpustu parafialnego przez wiernych.
Klimat niedzieli pozwolił nam bardziej uroczyście przeżywać kolejne spotkanie modlitewne z prośbą o błogosławieństwo Boże w procesie beatyfikacyjnym Sługi Bożego ks. Jana Marszałka. Przyczyniła się do tego także obecność ks. infułata Michała Jagosza, naszego rodaka, który przewodniczył celebracji Eucharystii i wygłosił homilię. Na co dzień mieszka on w Rzymie, przy bazylice Matki Bożej Większej. Jest doktorem teologii. Pracował w duszpasterstwie w różnych parafiach i na Wawelu, potem jako postulator w procesach kilku błogosławionych i świętych, prowadził ośrodek dokumentacji pontyfikatu Jana Pawła II w Rzymie. Pokaźny jest także jego dorobek naukowy w dziedzinie teologii i historii. Ostatnim dowodem jego zainteresowań historycznych jest także publikacja „Z pokolenia na pokolenia” na temat duchowieństwa naszej parafii na przestrzeni dziejów. Przeżywamy bowiem jubileusz 650 lat naszej parafii i zbliżamy się do 300 rocznicy naszego kościoła parafialnego. Ta publikacja jest cenna ze względu bogactwo zawartych tam informacji, ale również ukazuje szeroki kontekst w jakim rozwija się sprawa procesu o świętość Sługi Bożego ks. Jana Marszałka.
To Duch Święty spowodował, swoim boskim natchnieniem, że w Kościele miesiąc listopad rozpoczyna się od spojrzenia w niebo i spotkania z naszymi świętymi Patronami, a potem z troską stajemy przy naszych bliskich zmarłych w czyśćcu, którzy potrzebują naszej pomocy modlitewnej. Czynimy to począwszy od Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych, poprzez następne uprzywilejowane dni w tym względzie i tak przez cały listopad. Trzeba nam tę okazję dobrze wykorzystać dla pomocy naszym braciom i dla naszego zbawienia.
Nasza modlitwa tym razem została połączona z nabożeństwem różańcowym. Zaczęliśmy o godzinie 17.00, by po różańcu rozpocząć celebrację Eucharystii, wzywając wstawiennictwa św. Jadwigi Śląskiej, patronki tego dnia oraz św. Jana Pawła II, gdyż w tym dniu przypadała 47 rocznica jego powołania na Stolicę św. Piotra. Jak wiemy, to Jan Paweł II motywował nas do zajęcia się sprawą ks. Marszałka. Po wielekroć razy dawał piękne świadectwo o jego postawie kapłańskiej i posłudze duszpasterskiej. Z pewnością musimy uznać, że to właśnie św. Jan Paweł II przyczynił się w pewien sposób do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego dzisiaj już Sługi Bożego ks. Jana Marszałka.
Początek lat sześćdziesiątych na parafii w Łodygowicach zaznacza się wieloma inicjatywami duszpasterskimi i gospodarczymi. Nasz Sługa Boży ks. Jan Marszalek w kronice parafii wspomina o trudnościach powstałych na skutek wyrzucenia katechezy ze szkoły. Jeszcze do zakończenia roku szkolnego w czerwcu 1961 prowadzono jeszcze katechezę w szkole ale już tylko po lekcjach. O września musiano przenieść nauczanie religii do obiektów parafialnych. W tym celu został przystosowany, odremontowany i umeblowany spichlerz przy budynkach gospodarczych obok plebanii. Trzeba było prace wykonać bardzo szybko i dlatego skutecznie pomagał ks. Marszałkowi ks. Krzysztof Sojka. Ks. Jan napisał o nim: „kapłan uzdolniony, czynny i chętny w załatwianiu różnych spraw gospodarczych”. Pomagał mu także przy pracach remontowych na plebanii. Jednak w sierpniu 1961 roku został przeniesiony do Kóz.
Gdy czyta się kronikę parafii w Łodygowicach z początku lat sześćdziesiątych łatwo zauważyć jeden szczególny temat, do którego wraca nasz Sługa Boży ks. prałat Jan Marszałek. Jest to sprawa II Soboru Watykańskiego, zarówno na etapie przygotowania, jak również w czasie jego trwania.
Oczywiście, Sobór został otwarty w Rzymie 11 października 1962, jednak przeżywała ten moment także każda parafia. A ks. Marszałek podkreśla, że w parafii przed otwarciem Soboru przeprowadzono nowennę do Ducha Świętego, a potem odbyło się czuwanie soborowe, związane u nas z odpustem parafialnym świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza. Ksiądz Jan napisał w kronice: „Już przez cały październik w naukach wzywano wiernych do udziału w Soborze przez modlitwy i ofiary i zobowiązanie do ofiar modlitewnych w intencji Soboru”. Warto tu podkreślić używane wtedy określenie, że te modlitwy i ofiary były sposobem uczestniczenia wiernych w samym Soborze.